Wensboom

Wie mij kent die weet dat ik al heel lang aan het zoeken ben om iets meer met eten te doen dan alleen maar koken voor mijn man en mij. Ik heb al flink wat pogingen ondernomen maar op een of andere manier komt er niks van de grond.
In het kader van een wensboomproject in Wzc Antonius was ik gevraagd om vandaag een feestelijk etentje te verzorgen voor acht bewoners. Er was één verzoekje en dat was een ouderwetse garnalencocktail. Bij de keuze van de andere gerechten heb ik echt mijn hart laten kiezen. Het etentje was er namelijk gekomen vanuit de wens dat men graag eens vers eten wilde eten. Dat zijn van die dingen daar krimpt mijn hele lichaam van samen. Dat vers eten iets speciaals is dat is toch eigenlijk te zot voor woorden maar enfin… Het is nu eenmaal zo en als ik dan mijn steentje mag bijdragen aan de verhoging van het eetgenot…Graag.
Ik koos verder voor een verse gebakken schol (zijgraten helemaal eraf laten knippen) met tartaarsaus, gemengde sla, verse sperziebonen met uitjes en aardappelkroketjes. Als dessert een gevulde sinaasappel met een bolletje ijs en sinaasappelsaus.
Op de valreep schoof er nog een negende bewoner aan en er waren een paar behoorlijk sceptische mannen bij. Ze hadden er niet zoveel vertrouwen in. Dat maakte mij eerlijk gezegd wel een beetje zenuwachtig. Tien van die grote vissen bakken op een klein fornuis, zorgen dat ze een ouderwets bruin velletje krijgen en dan ook nog allemaal gelijk op tafel en nog heet en tegelijk met de sperziebonen en………Zucht……….Pffff. Ik durfde haast niet naar de tafel te kijken, bang voor de reacties. Daar zaten tenslotte wel negen mensen met een bepaalde verwachting en ik wilde ze niet teleurstellen. Rony (mijn man) heeft me super geholpen. Hij “deed” de tafel zeg maar. Ik maar steeds zachtjes aan hem vragen: “En…Wat zeggen ze”? Hahaha.
Mijn angst was ongegrond. De mensen hebben heerlijk zitten smikkelen. Bij voorbaat werd er al geroepen dat ze dit vaker wilden en…Blijkbaar kan dat. Voorlopig hebben we afgesproken dat we elke maand een keer gaan koken en daar heb ik heel veel zin in. Ik vind het geweldig dat er in Antonius aandacht besteedt wordt aan dit soort dingen. Menselijke dingen. Eten is een basisbehoefte en als mensen goed eten krijgen dan voelen ze zich beter. Feit!!! De wensboom van Wzc Antonius doet ook een beetje mijn wens uitkomen. Ik kijk al uit naar de volgende keer. Dat wordt denk ik een ouderwetse sla-met-spek. Ook zoiets wat ze in zo’n grote keuken echt niet klaar kunnen maken.

Gevulde sinaasappelWensboom

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

86 + = 90