Vandaag moest ik me ziekmelden. Ik ben niet echt vaak ziek maar wel te vaak naar mijn zin. Laatst heb ik samen met de fysiotherapeute een lijstje zitten maken van hetgeen er niet pluis is aan mijn lichaam. Als je dat zo concreet ziet dan schrik je daar van. Ik tenminste wel. Dan rijst bij mij het vermoeden dat iemand mij als een prototype op een maandag in elkaar heeft gestoken. Als krakende wagens het langst lopen dan vestig ik daar al mijn hoop op.

Platvoeten. Van daaruit vertrekken we van onder af. Benen redelijk goed opgedroogd omdat mijn pa mij als baby in leren beenkapjes gesnoerd heeft. Goed werk verricht papa al zal mijn gekrijs je af en toe door merg en been zijn gegaan. Halverwege op het onderbeen vinden we een sacci hernialis fiat periosteios (zal wel niet kloppen…haha) oftewel een uitstulping in het beenvlies. Hoewel de knieën het al flink te verduren hebben gehad zijn ze tot nu toe nog aardig intact. Ook de bovenbenen hebben zich goed gehouden. Buitenkant romp ( de hele romp inclusief boobs) is onder handen genomen door een plastisch chirurg na een geslaagde afvalpoging ergens rond mijn veertigste. Heel erg lelijk gedaan en ook meerdere keren “gecorrigeerd”. Frankenstein had dit beter gekund.

In de romp zit van alles wat er niet hoort te zitten en tevens ontbreekt er een en ander. Allereerst komen we de blaas tegen die onder regelmatige controle van de uroloog staat. Zonder in details te treden weet bijna iedereen van mijn leeftijd wel wat er zoal mis kan gaan. Zoals de meesten wel weten heb ik een maagverkleining met een omleiding gehad. De zogenaamde Roux en Y Gastric Bypasss. Door deze maagverkleining heb ik soms ’s nachts last van reflux wat ook in mijn luchtpijp komt en daar een ontstekingsreactie vormt. Daar ben ik dan een dag goed ziek van. Koorts, rillingen, hoesten en spierpijn. Als vervolg op deze operatie is daar ook nog een zogenaamde fobiring geplaatst. Zo’n ding wat me bijna dagelijks een hoop ellende bezorgt. Eten is soms een kwelling.
Na deze operatie kreeg ik een littekenbreuk in mijn bovenbuik die gerepareerd is met een matje. Na een aantal jaren moest hier een nieuw en groter matje overheen. Ook dat bezorgt me weer ellende en pijn omdat er littekenweefsel op groeit. Bij het laatste onderzoek bleek ik tevens ook de bezitter van een navelbreuk te zijn. Hoera zeg. Hij hoeft nog niet gerepareerd, nog niet.

Waar de meeste mensen twee longen hebben is er bij mij maar een volledig aangelegd die vervolgens ook nog astmatisch is. Nog een stukje verder naar boven zou de schildklier moeten zitten maar, en het zal je niet verbazen, die zit er niet. Verschrompeld door een verwaarloosde ontsteking ergens tien jaar geleden ongeveer.

De rugpartij wordt vanonder geplaagd door stenose. Hierdoor slibt het binnenste van je ruggenmerg langzaam dicht. Het zorgt voor pijn en af en toe een hernia. Soms zelfs een dubbele. De schouderpartij wordt regelmatig onderhanden genomen door de fysio.
Verder gaan er dagelijks de nodige voedingssupplementen in, drie pilletjes voor de bloeddruk, voor het cholesterol, de maag, de schildklier, de longen enz… enz…

Mijn hoofd…Het gebit begint een beetje te sneuvelen maar bovenin zit volgens mij alles erin wat erin moet zitten en ook niks extra. Dat is dan het meest positieve van dit verhaaltje.

Alles bij elkaar een stevig plaatje. Een aantal van deze dingen bezorgt me regelmatig last en problemen en vaak ben ik ook echt ziek. De schildklier, de longen en de rug zijn bij tijd en wijle “killing”. Het valt ook af en toe niet mee, ook al maak ik er grapjes over en ben ik optimistisch. Ik schrijf dit niet om te klagen en ik besef dat er een heleboel mensen zijn die nog veel ergere dingen hebben dan ik. Voor al deze mensen (weten zelf wel wie ik bedoel) branden hier altijd kaarsjes. We maken er ondanks alles het beste van.

3 comments on “Bodycheck-check

  • en toch bewonder ik jou doorzetting en volharding ! steeds weer sta je recht, ga je door en blijf je enthousiasme vinden om dingen te ondernemen. Blijf vooral plannen maken en die off-days die mogen echt !!!In ieder geval werkt je hart nog heel goed 🙂 wees daar maar zeker van ! Toppertje

  • Vroeger in ons oude huis hadden we een open zolder.
    Daar hing aan de balken een spreuk van de Bond Zonder Naam.
    “Niet Klagen Maar Dragen”
    Het was het eerste zinnetje wat ik kon lezen als kind.
    Bedankt voor jouw kaarsje Gina.

  • Lieve schat wat een waslijst.
    Van teen komt tander.
    Soms wordt het een mens wel eens te veel. Jij bent moedig en geen zeurpiet.
    Zou ook op je lijstje moeten staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

+ 4 = 14