Het is een hele poos geleden dat er nog eens een serieuze update is gepost. In december vorig jaar ben ik geëindigd met de fysiotherapeut en een optimistisch wordt vervolgd…
Hier is dan het vervolg.

Na de kerstvakantie begon ik met een administratieve baan bij mijn oude werkgever. Op twee verschillende plekken en als ik zeg verschillend dan bedoel ik ook echt verschillend. Het liep van meet af aan niet lekker. De redenen waarom daar ga ik verder niet over uitweiden. Het heeft me wel bloed zweet en tranen gekost en na drie maanden was ik een wrak met opnieuw burnoutverschijnselen. Door alle spanningen was het me niet gelukt me mijn nieuwe werkzaamheden eigen te maken. Ik zat daar niet op mijn plek. Na een bezoek aan de bedrijfsarts kwam men af met een andere vacature binnen het bedrijf. Ik wilde dit eigenlijk niet. Wat ik wilde was weer een werkplek buiten het bedrijf. Dat doe ik al sinds 2004 en dat is me prima bevallen. Ik besloot om het toch een kans te geven want de situatie waarin ik op dat moment zat was “killing” en ik had ook geen zin om weer in de ziektewet te belanden dus…Diep ademhalen, tot 999 tellen en gaan kijken en praten of het wat voor me was. Een veilig plekje, niet te druk (met mensen dan) en een ontspannen sfeer. Qua werk vooralsnog onder mijn niveau maar op die manier kan ik eerst even bijspijkeren tot rust komen. Waar ik dan terecht ben gekomen? In het magazijn. Ik ben de administratief ondersteuner van de magazijnchef. Veel van de werkzaamheden ken ik nog van vroeger en na wat aanwijzingen kon ik na een paar dagen al goed meedraaien. Ik kreeg een paar grote werkschoenen en een werkjas en hoppakee weg was ik. En ik vind het leuk!!! Echt waar. Het werk is afwisselend en de dagen vliegen om. Af en toe begeef ik me ook eens op de werkvloer. Pallets wegen en scannen. Interne klanten aan hun spulletjes helpen. Ik ben een dienstverlener en ik kan me er prima uitleven. Als ik over een poosje nog wat uitbreiding en/of verdieping van mijn taken kan krijgen weet ik geeneens of ik nog wel weg wil. Ik ben het beu om te vluchten. Ik wil rust. In mijn vrije tijd zijn er mijn hobby’s en dan wil ik niet meer met mijn werk of met narigheid bezig zijn. Misschien komt zelfs mijn opleiding van de afgelopen jaren wel van pas en kan ik dat uiteindelijk mooi combineren. Ik heb er weer zin in. Het warme welkom en het vertrouwen wat ik meteen kreeg heeft mij vanaf dag één een enorme “boost” gegeven. Dat had ik heel erg nodig. Het scheelde niet veel of ik was er weer onderdoor gegaan. Ik ben denk ik de dans ontsprongen door tijdig aan de bel te trekken en de snelle hulp van mijn leidinggevende.

Vooral mensen die mijn geschiedenis niet kennen zullen delen uit dit stukje niet te begrijpen zijn. Ik wil echter niet open en bloot overal over schrijven maar…Moest je ergens nieuwsgierig naar zijn stuur me dan gerust een berichtje. Ik beantwoord je vragen. Geheimen heb ik niet.

 

4 comments on “And the beat goes on …..

  • Heel goed dat je naar jezelf hebt geluisterd en deze baan een kans hebt gegeven. Het is helemaal niet erg om soms eens een stapje terug te (moeten) doen. Beter een stapje terug, adem halen, tot rust komen en dan (eventueel) weer verder gaan. Kunnen ontspannen in je vrije tijd is zo belangrijk. Alle goeds, Liesbeth

  • Bewondering, bewondering en nog eens bewondering voor de manier waarop je alles aangepakt hebt. Ik weet zeker dat alles goed komt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 + 2 =