Gisteren was geen geslaagde dag voor mij. Het was heerlijk weer en mijn (v)echtgenoot en ik zouden een kleine wandeling gaan maken op het Eiland van de Meijer. Omdat ik nogal wat last had van mijn Ikea-teen trok ik mijn werkschoenen aan. Ik dacht: Lekker stevig. Ik noem het maar mijn Ikea-teen omdat ik midden een bomvol Ikea-restaurant onderuit ben gegaan en dat was een pijnlijke affaire. Nog steeds en het is al van 9 augustus geleden. Mijn huisarts kan echter zo aan de buitenkant zien dat die niet gebroken is dus een foto hoefde niet. Nu toch maar eens met de fysio overlegd want helemaal goed zit dat niet. Wordt vervolgd… Maar enfin…Na een stukje lopen deed het zoveel zeer dat ik wel kon janken. Als je mij kent dan weet je dat ik doorga maar ik was echt misselijk van de pijn en foto’s maken, daar had ik geen inspiratie meer voor. Dan ben je 56 jaar en dan moet je je eigenlijk niet meer gedragen alsof je 26 bent maar goed. Rony zegt altijd: “Alles voor de film” dus…We vliegen er altijd vol in. Soms eigenlijk, moet ik wel eens om mezelf lachen. Ik hoop altijd maar dat ik niet teveel mensen tegen kom. Ik zie al de hele tijd foto’s van Padden stoelen voorbij en het is bijzonder frustrerend dat het enige wat ik dit jaar gezien heb een stinkzwam is. Het bos kreunt onder de droogte. Er is nog lang niet voldoende water gevallen. Misschien in het Heidebos in Moerbeke. Vol goede moed mijn zachte sportschoenen aangetrokken want mijn voeten (lees teen) moeten het ook trekken vandaag. Twee camera’s mee want ik kan niks missen en weg waren we. Een stukje lopen ging goed en we zagen warempel al na een stukje enkele Vliegenzwammen staan. Ik ben niet zo snel tevreden dus ik dacht, als er hier staan dan zullen er nog wel betere staan ook. Nu kun je daar op een gegeven ogenblik door een hekje in een gebied waar grazers lopen. Een hele kudde. En ik ben bang van koeien maar zoals Rony dus altijd zegt: “Alles voor de film”. In de wei dan maar. Helaas niet veel meer dan een paar kolonies bruine paddenstoelen. We hadden het al bijna opgegeven toen Rony ineens wat roods zag. Die man zie altijd alles. Het is dan ook een zegen als die mee gaat. Ja ja er stonden Vliegenzwammen. Beetje bleek van kleur en veel kapot maar desalniettemin Vliegenzwammen. Ik zet me braaf op mijn opvouwbare voetenbankje want dan word ik niet vies en kan ik toch aardig laag bij de grond. Maar mensen, het is erg statisch werken op zo’n stoeltje dus al snel zit ik op de grond. De volgende stap is liggen want de onderkant van die paddenstoel is toch ook wel heel mooi. Achter me ligt mijn tas maar waar is mijn bril? Oh ja die ligt nog een paar meter verder. Oh achter deze paddenstoel staat een boom waar de zon doorschijnt. Even mijn andere camera pakken want dan kan ik een mooie bokeh pakken. Ondertussen realiseer ik me dat mijn kleren steeds vochtiger worden en dat het best wel stinkt. Ik lig bovenop minstens een miljoen konijnenkeutels. Ondertussen kijk ik af en toe angstvallig om me heen. Waar is Rony? Bespeur ik al iets van de kudde grazers? Dan hoor ik het geluid van een paar Buizerds, draai me razendsnel op mijn rug, instellingen aanpassen, om dan een bijna scherpe foto te maken. Weer niet gelukt. Volgende keer beter. Het is wel genoeg geweest. Nat en stinkend sta ik op en verzamel mijn spullen. Ach ja…Alles voor de film. In dit geval dan: Alles voor het fotootje. Ik geniet. Soms mag ik ook mensen laten genieten van mijn foto’s en dan geniet ik dubbel.  Al moet ik op mijn kop gaan staan en al kan ik de rest van week niks meer…Ik ga ervoor…Alles voor de film.

8 comments on “Alles voor de film.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

7 + 1 =